تبليغاتX
جلوت و خلوت یک نیمکت

  داد نزن - اثر: مریم سادات منصوری

     تلنگر زدی...

     بغضم لرزید...

     نشست تو گلوم...

      سرخی...

      داغی...

      حلقه زد...

      تر شد...

      فریادش سر تو خالی شد...

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و پنجم خرداد 1387ساعت 21:8  توسط نیمکت  | 

  اینجا تنها نیستم - اثر: مریم سادات منصوری 

 

     اینجا تنها نیستم !!!

     او هست.

     عطرش هست.

     و قاب عکس همیشه ساکتش کنارم.

                                                دل نوشته ی دوست عزیزم : هدی اصفهانی

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و سوم خرداد 1387ساعت 1:7  توسط نیمکت  | 

 لب هایش از سکوت است - اثر: مریم سادات منصوری 

        آنقدر بدون حضور تو با تو حرف زده ام

        که دیگر وقتی میگویی میتوانی گوش باشی 

        من احساس تکراری و بیهوده بودن حرف هایم را میکنم...

        کاش سکوت های تو  فرمان ساکت ماندن به من نمی دادند...

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم خرداد 1387ساعت 19:51  توسط نیمکت  | 

 قاصدک _ اثر: مریم سادات منصوری 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم خرداد 1387ساعت 9:34  توسط نیمکت  | 

 حالا که تو هستی... پس این چه حسیه ؟ - اثر: مریم سادات منصوری 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم خرداد 1387ساعت 9:3  توسط نیمکت  | 

 دو دوست - اثر: مریم سادات منصوری 

تقدیم به بهترین دوستم که قشنگ ترین و عزیزترین خاطره را برایم ثبت کرد...

دوستش دارم و همیشه به نیکی از او یاد میکنم و برایش بهترین ها را آرزو دارم.

 

 

+ نوشته شده در  جمعه سوم خرداد 1387ساعت 22:27  توسط نیمکت  |