تلنگر زدی...

بغضم لرزید...

نشست تو گلوم...

سرخی...

داغی...

حلقه زد...

تر شد...

فریادش سر تو خالی شد...

اینجا تنها نیستم !!!

او هست.

عطرش هست.

و قاب عکس همیشه ساکتش کنارم.

دل نوشته ای از : هدی اصفهانی .

آنقدر بدون حضور تو با تو حرف زده ام که دیگر وقتی میگویی میتوانی گوش باشی  من احساس تکراری و بیهوده بودن حرف هایم را میکنم...

کاش سکوت های تو  فرمان ساکت ماندن به من نمی دادند...

تقدیم به بهترین دوستم که قشنگ ترین و عزیزترین خاطره را برایم ثبت کرد...

دوستش دارم و همیشه به نیکی از او یاد میکنم و برایش بهترین ها را آرزو دارم.