چه آرامشی گرفتی آقای کلاغ...
...
پ.ن: یلدات شادباش دونه ی آبی.
پ.ن: یلدا بر همه ی دوستان شادباش.
+ نوشته شده در شنبه سی ام آذر 1387ساعت 10:10 توسط نیمکت
|
پریا: و یه چیز دیگه...
زخم های آدم سرمایه ست حامد
سرمایه تو با این و اون تقسیم نکن
داد نکش...
هوار نکش...
آروم و بی سرصدا همه چیز و تحمل کن.
......
حامد: در و دیوار این خونه عذابم میده پریا
پریا: بذار عذابت بده حامد
این تیغ تیزی که به جونت افتاده
بذار خراشت بده
بذار زخمت بزنه
اونقدر زخمت بزنه تا تیزیش کم بشه.
حامد: باشه هر چی تو بگی پریا
ولی این زخم ها مرهم نمی خواد؟
......
پ.ن۱: ( قسمتی از فیلمنامه ی شب یلدا ساخته ی کیومرث پوراحمد )
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آذر 1387ساعت 15:34 توسط نیمکت
|
من زیر بارش دونه های آبی تو بود که جون گرفتم
چون خودم یه نیمکت سیاه بودم در آرزوی آبی شدن!
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم آذر 1387ساعت 7:40 توسط نیمکت
|
درست عرفه ی پارسال بود
که من این دونه های آبی رو هدیه گرفتم..
امسال هم ۲تا هدیه ی عزیز گرفتم
که جلد یکی از اونا آبیه !
از تو متشکرم ..
....
پ.ن۱: بعضی حرف ها و احساس ها به تصویر نمیان!
پ.ن۲: چاره چیه؟
...
کاش در این ساعت های پراز تنهایی به من میگفتی
دوستم داری...
+ نوشته شده در دوشنبه هجدهم آذر 1387ساعت 13:30 توسط نیمکت
|
خیلی دوست داشتم امسال هم همین روز همین ساعت پیش تو باشم...
دوست داشتم تصویری رو که آماده کرده بودم بذارم ولی نشد که بشه...
فرصتی دیگر...
+ نوشته شده در شنبه شانزدهم آذر 1387ساعت 7:45 توسط نیمکت
|
این هم یه طرح کوچولو به بهانه ی ضحی ...
...
پ.ن۱: اینجا پاییز است...
پ.ن۲: چک چک باران...
پ.ن۳: شب بخیر آقای سیاه...
+ نوشته شده در یکشنبه دهم آذر 1387ساعت 23:4 توسط نیمکت
|
