تبليغاتX
جلوت و خلوت یک نیمکت

توت سفید - مریم سادات منصوری

                             توت های شیرین...

                             ...

                              پ.ن۱: طرح این پست از عنوان پست مهربان دوستم خلق شد...

                              پ.ن۲: من طعم توت سفید رو دوست ندارم!

                                        ولی طعم بصری ش ... معرکه ست!

                              پ.ن۳: این داستان ادامه دارد...

                              ...

                              پسا پ.ن: امروز سه باره شروع کردم....

                                             این بار هرچی بشه چاره ای نیست

                                             باید ادامه بدم!   

                                             فکر کنم تا سه نشه بازی نشه!                 

                                

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم دی 1387ساعت 21:55  توسط نیمکت  | 

بدون عنوان! - مریم سادات منصوری

                                 ...

                                 پ.ن: بعضی وقتا چه راحت میشه پست بی ربط گذاشت!

                                 ...

                                 پسا پ.ن۱: خرد کننده ترین قسمت ماجرا نگاه مطمئن!!! دوستانم

                                                  به ۶ بهمن...

                                 پسا پ.ن۲: با یه کمک کوچیک آزاد میشدم!         

                                                                                                          

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم دی 1387ساعت 22:51  توسط نیمکت  | 

کسی اینجا بادبادکشو گم نکرده؟-مریم سادات منصوری

                                ...

                                پ.ن۱: می تونست این کلاغ خیلی خوشگلتر باشه!

                                پ.ن۲: همینطور این بادبادک!

                                ...

                                پسا پ.ن: کمتر از دو هفته وقت دارم و هنوز تکنیکمو پیدا نکردم!

                                               مسخره ست!

                               

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم دی 1387ساعت 11:34  توسط نیمکت  | 

باید دفاع کنی - اثر: مریم سادات منصوری     همه چیز حاضره!

     بوم ها کشیده شده...

     چسب های دورش زده شده...

     رنگ و ماژیک و غیره همگی آماده ست.

     دیگه هیچ بهانه ای نیست!

     فقط منم که آماده نیستم!

     ...

     پ.ن۱: چند روزه که همش با خودم میگم

               آخه خدا وکیلی اگه تو  این کارای

                                                                                       

                                                                        خودتو  تو بلاگ یه نفر دیگه میدیدی    

                                                                        عمرا اگه  ...save picture az می گرفتی!  

                                                                پ.ن۲: چیزی تا اول بهمن نمونده...

                                                                          ترسیدم !

                                                                پ.ن۳: به مهربان دوستم میگم دلم به کار نمیره...

                                                                          دستم به کاغذ نمیره...

                                                                          میگه زمان نداری...

                                                                          دیر میشه هاااا...

                                                                          حتی شده بدون دست کار کن!

                                                                          کاش بدون دل هم میشد نقاشی کرد!

                                                             

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم دی 1387ساعت 16:57  توسط نیمکت  | 

ظهر عاشورا اثر استاد محمود فرشچیان

             

                   ای فرس با تو چه رخ داده که خود باخته ای

                                                           مگر اینگونه که ماتی ، تو شه انداخته ای

 

                                                    ...

                                                 التماس دعا

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم دی 1387ساعت 10:16  توسط نیمکت  | 

من بودم.

بید مجنون.

بدون سایه.

بعد

جاده و کاج ها و کلاغ ها.

نیمکت ها هم بودند.

همگی خالی.

به سوی غروب می رفتم.

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه نهم دی 1387ساعت 23:47  توسط نیمکت  | 

 جاده ای تنها/ مسافری خسته/ و درختی پرسایه/ سفر همیشه رفتن نیست-مریم سادات منصوری

                           ...

                            پ.ن:   شرار انگیز و طوفانی

                                      هوایی در من افتاده ست

                                      که همچون حلقه ی آتش

                                      در این گرداب می گردم

                                       

+ نوشته شده در  شنبه هفتم دی 1387ساعت 18:52  توسط نیمکت  |