گاهی فکر میکنم کاش میشد بغض هامو پنچرگیری کنم!

                ...

       مثلا مجرد !                      مثلا متاهل !

       ...

       پ.ن۱: رنگ سبز و قرمز مکمل همدیگرند مثل رنگ زرد و بنفش یا رنگ آبی و نارنجی.

       پ.ن۲: اگر رنگ های مکمل نوری باشند با ترکیب آنها رنگ سفید بدست میاد.

       پ.ن۳: اگر رنگ های مکمل جرمی باشند با ترکیب آنها رنگ سیاه بدست میاد.

تصویرسازی کتاب پوتی کو نوشته ی سرور کتبی برای نشر شهر...زمستان۸۷

...

پ.ن۱: کار اول (تصویر قطار) اتودی بود که پس از سفارش داستان برای ناشر زدم...

          که به نظر مدیر فروش نشر کار بازارپسند ! نبود و مناسب نمایشگاه بولونیا ! بود !!!

          بنابراین کارهای بعدی خلق شدن و بحمدالله مورد پسند واقع شدن !

          کار کاملا سفارشی ست و دستم در طراحی و شخصیت پردازی باز نبود!

          باید کاری بازارپسند ! ارائه میدادم.

          به هر حال تجربه ای بود.

          چند صفحه رو بعنوان نمونه نمایش دادم...

          کارها بصورت دو صفحه روبروی هم هستند.

          صفحه هایی که بیشتر دوستشان دارم.

پ.ن۲: خلاصه ی داستان:

          داستان در مورد صدای اسبی ست که روزی از پای اسب  بیرون میپرد.

          بدنبال شوهر!!!

          ابتدا به قطاری میرسد ولی جواب رد به چیش چیش هو هو میدهد...

          سپس به یک تبر که باز جواب منفی ست!

          به اره میرسد و زندانی او میشود که شب هنگام از قفس فرار میکند.

          در جاده کامیونی دنبالش میکند و او پس از فرار به خیابان های شلوغ و دودی و

          پر صدای شهر میرسد...

          صدای تصادف...آمبولانس... پلیس...و...

          از شلوغی به بیرون شهر پناه میبرد.

          احساس تنهایی گریه اش را در میاورد!

          همینجور که مشغول زار زدن است صدای خش خشی میشنود...

          بر میگردد برگهایی و میبیند که در باد صدای خش خش میدهند...

          خیلی سریع از برگ تقاضای ازدواج میکند!

          و در آخر شاد و خوشحال دست در دست هم به آنسوی ابرها میروند !!!!

          تمام.

پ.ن۳: من هم بعد از خوندن احساس شمارو پیدا کردم...      

       ...

        پ.ن:    دست به قلم می برم و هرروز ضعیف تر از روز پیش

                    طرح میزنم!

                    کاغذهایم پر از طرح های بی معنی و بی هدف شده اند!

                    پر از حرفم ولی در بیان ناتوان شده ام !

                    دوست دارم روی نیمکت بپرم و دوباره تلاش کنم برای رسیدن

                    به انار آبی...

                    دانه ی آبی...

                    دانه های آبی...

بالاخره ۶ بهمن هم اومد و رفت !

تمام شد.

فارغ شدم.

خوشحالم؟ نه. نیستم!

...

پ.ن۱: دوست عزیزم هدی اصفهانی،در طول و عرض این پروژه کنارم بودی، کمکم کردی،

          از تو بسیار سپاسگذارم. 

پ.ن۲: تصمیم دارم داستان دانه ی آبی و نیمکت و ماجراهایشان را ادامه دهم.

پ.ن۳: این تصاویر قسمتی از پروژه ی پایانی منه.

          پروژه ای که راضیم نکرد!

          ابعادهمه ی کارها ۱۰۰*۱۰۰ سانتیمتر و با تکنیک اکرلیک است.