تبليغاتX
جلوت و خلوت یک نیمکت

 

...

این پاکت های خالی شده ی پودر رختشویی رو دیدی؟!

دیدی زیر پاشون له می کنن که جمع شه بره تو آشغالی؟

 

 

روزهای بارونی من همون پاکت خالی پودر رختشویی ام !

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه نهم آبان 1388ساعت 9:5  توسط نیمکت  | 

 

...

گفت :  توی این ظرف میوه هم گلابی هست هم خیار

         من هر دو رو دوست دارم !

.

.

.

چشمانم تر شد .

 


پ.ن تبریک: راهیابی انیمیشن چتر رنگی به کارگردانی دوست عزیزم هدی اصفهانی

                 به بخش مسابقه ی جشنواره ی بین المللی فیلم کوتاه تهران .

                 هورررررراااا.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه ششم مهر 1388ساعت 23:23  توسط نیمکت  | 

 

...

سردمه... خیلی سردمه .

این روزها تمام جرات و گرمای دلم را از دست داده ام.

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم مهر 1388ساعت 19:2  توسط نیمکت  | 

 

...

این روزها بادهای پاییزی مرا خاک میکنند !

 

 

 ...

مرگ ، دوست نداشتن توست

درست آن موقع که باید دوست بداری !     رسول یونان

 

+ نوشته شده در  جمعه سوم مهر 1388ساعت 20:43  توسط نیمکت  | 

عکاس مریم سادات منصوری

     مپرس حال مرا ! روزگار یارم نیست    جهنمی شده ام، هیچ کس کنارم نیست

     نهال بودم و در حسرت بهار ! ولی      درخت می شوم و شوق برگ و بارم نیست

 

     آمد، آتش زد و رفت .

     از وقتی رفته است اشکی نریخته ام...

     شاید بُهت زده ام !

     دوستش داشتم، بیشتر از آنچه به نقاب خجالت ام رخنه کند .

     کاش حرف هایش را نشنیده بودم .

     نمی دانم از این پس که می بینمش ...

     میتوانم به چشم هایش نگاه کنم و اشکی نریزم؟

     میتوانم به چشم هایشان نگاه کنم و اشکی نریزم؟

     ....

     پ.ن۱ : گفته بودی درد دل کن گاه با هم صحبتی    کو رفیق رازداری! کو دل پرطاقتی؟

     پ.ن۲ : اشعار بالا از آثار استاد فاضل نظری ست.

 

+ نوشته شده در  دوشنبه شانزدهم شهریور 1388ساعت 14:0  توسط نیمکت  | 

بدون شرح-مریم سادات منصوری

             ... و سپس به تاریکی رانده شدم .

                                                  ...

 

              احوال:  زندگی ام مثل دویدن روی تردمیل شده !

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم مرداد 1388ساعت 14:15  توسط نیمکت  | 

 دلم تنگ چیزهایی ست که تو را دل تنگی ای نیست بر آنها -مریم سادات منصوری

                                                        ...

        این روزها سرگشته و تنها شده ام... کمی شبیه کودکی ام .

        گاهی فکر میکنم از نشانه های بزرگ شدن همین خزیدن به اندرون است !

        پس کاش من هم می توانستم کمی بزرگ شوم... ولی نه بخاطر رفتن تو .

         .......

        پ.ن: انیمیشن چتر رنگی به کارگردانی دوست عزیزم هدی اصفهانی در 

                جشنواره ی فیلم کوتاه "سیب هشتم" مقام اول را کسب کرد . 

                خیلی خوشحالم .  هورررررراااااااااااااااااااا...

           

 

+ نوشته شده در  یکشنبه سی و یکم خرداد 1388ساعت 15:16  توسط نیمکت  | 

 

                          ...

                          این شب ها

                          چه نزدیک میخوانی پشت پنجره .

 بلبل - مریم سادات منصوری

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم اردیبهشت 1388ساعت 23:41  توسط نیمکت  | 

 

...

دوست دارم دوباره شروع کنم .

                                         کمکم کن ...

                                                              :)

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 21:39  توسط نیمکت  | 

 

...

این روزها من و ترخون ها به یادت هستیم .

 

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم اردیبهشت 1388ساعت 16:34  توسط نیمکت  | 

 

 

... سهم من سکوت .

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه پنجم اردیبهشت 1388ساعت 23:27  توسط نیمکت  | 

 

...

خود را آماده کرده اند .

قرار گذاشته اند جای خالی تو را پر کنند !

 

 

 

 

نمی توانند .

نمی توانند .

 

 

+ نوشته شده در  شنبه پنجم اردیبهشت 1388ساعت 21:3  توسط نیمکت  | 

 

 

... آهااای زندگی    

                                  وایسا     

                                                        من میخوام پیاده شم .

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه چهارم اردیبهشت 1388ساعت 10:39  توسط نیمکت  | 

 

...

کاج های بلند .

تاب فلزی .

 

 

 

 

خلوت حیاط دبستان .

 

قار  قار   قار  قار   ...   قار  قار قار  ...    قار  قار  قار ..... قار  قار  قار  قار ......................

 

  

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اردیبهشت 1388ساعت 9:54  توسط نیمکت  | 

 

...

خرابه ی سرسبز

بوی چوب سوخته

نسیم و ستاره .

 

گل های بنفش

 

 

دستتو دیدی چه رنگی شده ؟

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اردیبهشت 1388ساعت 9:44  توسط نیمکت  | 

 

...

مهمان ناخوانده

مخملک

 

حالا چرا وانت سواری؟

 

 

 

اخمی در دل .

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اردیبهشت 1388ساعت 9:41  توسط نیمکت  | 

 

 

... هجوم کودکی

 

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اردیبهشت 1388ساعت 9:38  توسط نیمکت  | 

 

...

خلوت شب های بوی اسپند

خلوت شب های عطر مریم

 

خلوت شکوفه و بلبل و آفتاب

خلوت جیر جیر شب های تابستان

خلوت رقص برگ های زرد

خلوت کرسی و برف و یخبندان

 

 

 

 

 

 

جیر جیر جیر جیر جیر جیر جیر جیر جیر جیر جیر جیر جیر جیر جیر جیر جیر جیر جیر جیر جیر ...

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم اردیبهشت 1388ساعت 0:0  توسط نیمکت  | 

 

...

تو حس خوبی داری

 

 

 

 

 

 

چند شبی ست که ...

با تمام وجود رفتنت رو حس میکنم .

 

 

 

 

و حالا دلیل بازگشت دختر بچه را بهتر می فهمم .

 

+ نوشته شده در  سه شنبه یکم اردیبهشت 1388ساعت 23:53  توسط نیمکت  | 

 

...

نه .

خجالت نمی کشم .

از این آفتاب .

از هیچ یک از شما موجودات زنده .

حتی تو ... مورچه .

 

نه .

دیگر خجالت نمی کشم .

 

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه یکم اردیبهشت 1388ساعت 22:29  توسط نیمکت  | 

 

...

این بار هم به تو پناه آوردم .

گرمایت کمی آرامم میکند .

 

 

 

 

 

 

 

بیش از این نمی توانم با وجدانم مبارزه کنم 

شیر آب را می بندم .

 

 

چهره ام را میان حوله پنهان میکنم.

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم فروردین 1388ساعت 21:48  توسط نیمکت  | 

 

...

شاخه های تو سرپناهم شد

وقتی باران می بارید.

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم فروردین 1388ساعت 18:6  توسط نیمکت  | 

 

...

 

چه م شده؟!

من که خود از شما خواستم شکایت هایم را نشنیده بگیری...

حالا تعجب میکنم چرا عقوبتم نمی کنی ؟!!

 

نمی دانم.

شاید برایم خیلی قهار تصویر شده بودی...

 

وقتی با شما حرف میزنم

فکر میکنم همین روبرویم ... کمی بالاتر ...

نشسته ای و مرا نظاره میکنی .

 

ولی سکوت شما ...

سکوتت دیوانه ام میکند .

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و پنجم فروردین 1388ساعت 9:38  توسط نیمکت  | 

 

...

 

به پشت افتاده ام .

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388ساعت 22:58  توسط نیمکت  | 

 

...

دلم میخواهد برایت شعر بسرایم .

برای تو که...

وشعر می آید که مرابا تمام خستگی بسراید.

 

و اگر اینجا

آسمان آبی تر است

و پرندگان سرمستانه تر می خوانند

و ذهن ها هشیارترند

 

با این همه

نیلوفران مرداب زیباترند

که خود را از تباهی به بلندای آفتاب می کشند .

آفتابی که همیشه در آسمان است

حتی اگر زمین سرخ باشد .

 

                                         قربانت : مختاری . اردیبهشت ۸۰

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم فروردین 1388ساعت 17:46  توسط نیمکت  | 

 

...

می خواهم کوچک و کوچکتر شوم.

انقدر که به دیده نیایم.

 

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم فروردین 1388ساعت 15:38  توسط نیمکت  | 

 

...

 

تک درخت تبریزی  .

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه پانزدهم فروردین 1388ساعت 23:14  توسط نیمکت  | 

 

بهار - عکاس: مریم سادات منصوری

                                     "  عید همگی مبارک  "

                            سال خوبی را برای همه ی دوستان آرزو میکنم .

                                                                .. التماس دعا ..

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم اسفند 1387ساعت 21:26  توسط نیمکت  | 

 

...

 

خب

راستش را بخواهی

 

شب های بی ستاره

شب های دوست داشتنیی نخواهند بود .

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم اسفند 1387ساعت 21:6  توسط نیمکت  | 

 

...
نسیم خنک
از پنجره ی نیمه باز تاکسی .


بعد از اولین پیچ
ماه شب چهارده
گرد و زیبا .

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم اسفند 1387ساعت 21:20  توسط نیمکت  | 

 

...

آمدم خانه تکانی کنم

گرد و غبارش بر دلم نشست !

 

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم اسفند 1387ساعت 7:50  توسط نیمکت  | 

 

...

نغمه به نوک گیر گنجشک !

صدایت مرا میبرد به سال های گذشته

دوران تنهایی...

بعدازظهر های دلگیر .

 

نغمه به نوک گیر

باز گشته اند آن روزها .

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم اسفند 1387ساعت 14:56  توسط نیمکت  | 

 

...

 

 

 

 

 

هِق   هِق   هِق

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم اسفند 1387ساعت 23:42  توسط نیمکت  | 

 

...

کرم های شب تاب را خوب به یاد دارم...

 

نیمه شبی که تو را زیر درخت توت دفن کردم .

 

 

 

 

 .

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم اسفند 1387ساعت 20:48  توسط نیمکت  | 

 

...

بعد از ظهری ابری .

ساعتی به خواب میروم .

 

من باید سریعتر حرف بزنم

و تو باید سریعتر به خانه بازگردی .

 

 

نه    نه    نه   ...

 

یعنی در خواب هم نمی توانی ... ؟؟؟

 

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهاردهم اسفند 1387ساعت 8:41  توسط نیمکت  | 

 

...

به زیر دوش پناه می برم ...

.

 

 

 

 

 

 

 

 

در این ساعت های خلوت و لرز

گرمای پتو  حمایتم میکند .

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم اسفند 1387ساعت 22:32  توسط نیمکت  | 

 

...

چند شبی ست که در جستجوی آرامش ساعتی زودتر از نیمه شب به خلوت تختم پناه می برم.

اما خوابم نمی برد.

 

غلت میزنم.

 

چراغ را روشن میکنم.

کتابی باز میکنم.

دوباره می بندم :

نه... مغزم گنجایش کلمات تو را ندارد.

 

چراغ را خاموش میکنم.

دو ساعتی از نیمه شب گذشته.

غلت میزنم.

 

بی خوابی     بی خوابی

 

چیزی که این شب ها گریبانم را رها نمی کند !

 

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم اسفند 1387ساعت 17:9  توسط نیمکت  | 

 

 ...

بر سرعت قدم هایم می افزایم.

حالا چهره ی گرم من است که قطره ها را دعوت به نشستن میکند .

 

 

 

 

دیگر ردی بر چهره ام نمی بینند ... رهگذران .

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سیزدهم اسفند 1387ساعت 7:22  توسط نیمکت  | 

 

...

من باید سریعتر حرف بزنم

و تو باید سریعتر به خانه بازگردی .

 

کلید را قورت میدهم

و  قفل دهانم را می اندازم !

 

 

 .

این روزهای سرد زمستانی را دوست میدارم .

شال گردنم تا نیمه های صورتم را می پوشاند !

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم اسفند 1387ساعت 22:2  توسط نیمکت  | 

 

...

زیر باران.

 

سر بالا.

چشم ها بسته.

می چرخم...

چرخ    چرخ     چرخ 

 

 

 

سرعت میگیرم.

افکارم پیچ میخورند...

گویی حالا سبک تر شده اند !

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم اسفند 1387ساعت 17:37  توسط نیمکت  | 

 

...

از دامنه به پایین سرازیر میشوم.

گوش هایم را میگیرم تا نشنوم هیچ ترانه ی عاشقانه ای را .

 

سرعت میگیرم .

شاید از نفس بیفتم !

.

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوازدهم اسفند 1387ساعت 14:20  توسط نیمکت  | 

 

...

 خودم را دور میکنم از بادهای دلفریب...

پنهان میشوم از آفتاب مهربان.

اما من همیشه از جانورهای ساکن زیرزمین های تاریک و نمور بیزار بودم!

می ترسیدم... به شدت می ترسیدم.

هنوز هم می ترسم... به شدت می ترسم!

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم اسفند 1387ساعت 15:35  توسط نیمکت  | 

 

...

من داشتم قدم می زدم...

یک وقتی.. یک جایی.. زمانی رسید که دیگر قدم نمی زدم !

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه دهم اسفند 1387ساعت 19:26  توسط نیمکت  | 

عکس : مریم سادات منصوری

 

خدایا

مرا بخاطر شکایت هایم ببخش.

و زمانی که ناشکری کردم به آرامی به من یادآوری کن.

از تو بخاطر آنچه برایم مقدر کرده ای سپاسگذارم.

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه سوم اسفند 1387ساعت 13:1  توسط نیمکت  | 

 

          

              گاهی فکر میکنم کاش میشد بغض هامو پنچرگیری کنم!

     

                ...

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم بهمن 1387ساعت 18:48  توسط نیمکت 

ظهر عاشورا اثر استاد محمود فرشچیان

             

                   ای فرس با تو چه رخ داده که خود باخته ای

                                                           مگر اینگونه که ماتی ، تو شه انداخته ای

 

                                                    ...

                                                 التماس دعا

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم دی 1387ساعت 10:16  توسط نیمکت  | 

من بودم.

بید مجنون.

بدون سایه.

بعد

جاده و کاج ها و کلاغ ها.

نیمکت ها هم بودند.

همگی خالی.

به سوی غروب می رفتم.

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه نهم دی 1387ساعت 23:47  توسط نیمکت  | 

بدون عنوان-مریم سادات منصوری

سر زد به دل دوباره غم کودکانه ای

آهسته می تراود از این غم ترانه ای

باران شبیه کودکی ام پشت شیشه هاست

دارم هوای گریه خدایا بهانه ای!

زنده یاد:قیصر امین پور

.....

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم آبان 1387ساعت 19:33  توسط نیمکت  | 

 

نمیتونم حرف بزنم

نمیتونم طرح بزنم

 

حتی دوست ندارم مدادو بگیرم تو دستم...

دستم...

 

چقدر داغ شدند گونه هام.

+ نوشته شده در  سه شنبه نوزدهم شهریور 1387ساعت 22:55  توسط نیمکت  | 

 

حق داری !

 

 

من غرق تاریکیم...

 

 چه انتظاریست 

دیده شدن در این تاریکی ؟!!

 

در این تاریکی

چه بیهوده انتظاریست

جلو آمدن دستی

 برای کمک .

 چه بیهوده انتظاریست

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم شهریور 1387ساعت 8:51  توسط نیمکت  | 

 

زمان طولانییست که هیچ  قرار ندارم...

بیقرارم...

بهانه ی من لا به لای سرگشتگی هایم گم شده...

گم شده؟؟؟

نه...

توهم حضورم  کم رنگ شده...

شاید فقط بیقرارم... شاید.

....................................................................

ولی من هر روز بیشتر فرو میروم...

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم مرداد 1387ساعت 10:22  توسط نیمکت  |